altمن حقیقتاً هر چه فکر کردم، دیدم نمی‌توانم این مطلب - قمه‌زدن - را که قطعاً یک خلاف و یک بدعت است، به اطّلاع مردم عزیزمان نرسانم. این کار را نکنند. بنده راضی نیستم. اگر کسی تظاهر به این معنا کند که بخواهد قمه بزند، من قلباً از اوناراضی‌ام.
 

نشریه رهنامه

 

1

No Image
سبک زندگی امام حسن(ع) نمایشی از رحمت الهی بود چاپ فرستادن به ایمیل

حجت الاسلام محمدسعید امیری محقق و پژوهشگر حوزوی، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری «حوزه» در تهران با تبریک سالروز ولادت حضرت امام حسن مجتبی(ع)، به تبیین شخصیت معنوی و اخلاقی ایشان پرداخت، و اظهار داشت: یکی از ویژگی های بارز آن امام بزرگوار(ع)، اخلاق زیبا و منش والای ایشان در برخورد با دیگران بود.  با مطالعه سیره و تاریخ زندگانی امام دوم شیعیان به این حقیقت پی می بریم که ایشان در زمینه تواضع، بخشندگی، شجاعت، بردباری، و دیگر شاخصه های والای اخلاق، در اوج کمال بودند.

وی ادامه داد: در زمینه تواضع آن حضرت به حکایتی مستند، به نقل از منابع معتبر تاریخی و روایی مانند تاریخ یعقوبی، و أعیان الشیعه اشاره می‌کنم «روزی امام مجتبی(ع) در خیابان، بر جمعی از تهیدستان و فقراء گذر کرد. آنان روی زمین نشسته بودند و مقداری نان خشکیده در پیش رو داشتند و از آن نان، تناول می کردند. با دیدن امام حسن(ع)، از ایشان دعوت کردند تا در کنار آنان بنشیند و غذا بخورد. امام مجتبی(علیه السلام) دعوت آنان را اجابت کرد و در کنار آنان نشست و با آنان به گفتگو پرداخت و از غذای آنان تناول فرمود. آنگاه آنها را برای صرف طعام، به منزل خود دعوت فرمود و مورد اکرام و احترام قرار داد».

این محقق حوزه با بیان اینکه امام حسن(ع) از حکومت و زمامداری، به خاطر حفظ مصلحت اسلام و مسلمانان چشم‌پوشی کرد، بیان داشت: اگر ایشان این صلح را انجام نمی داد، چیزی از آن اسلامِ ارزشی باقی نمی ماند و از بین می رفت. زیرا وضعیت سیاسی آن دوران، وضعیتی نبود که امکان داشته باشد تا امام حسن مجتبی(ع) غلبه پیدا کند. چون دستگاه تبلیغات حکومت در اختیار معاویه بود، و او غلبه پیدا می‌کرد.

وی با تاکید بر اینکه اقدام به صلح امام حسن(ع) با سیره امیرالمؤمنین(ع) و به عبارتی با سیره همه ائمه دارای یک مضمون و یک معنا بود، افزود: اگر امام حسن(ع) صلح نمی‌کرد، تمام ارکان خاندان پیامبر(ص) را از بین می‌بردند و کسی را باقی نمی‌گذاشتند که حافظ نظام ارزشی اصیل اسلام باشد. همه چیز بکلی از بین می رفت و حتی نوبت به جریان عاشورا هم نمی‌رسید.

محقق حوزه با اشاره به اینکه سبک زندگی اسلامی امام حسن مجتبی(ع) نمایشی از رحمت الهی بود، گفت: ایشان همانند جدّ بزرگوارش حضرت محمد(ص) نمونه بارز رحمت الهی بود که دل‌های ناامید و اندوهناک را پر از امید و نشاط می‌کرد. آن حضرت همواره به دیدار بیماران می رفت و از آنها عیادت می‌کرد، و دعوت مسلمانان را اجابت می‌نمود. و اهتمام ایشان بر این بود که مبادا کسی از او رنجیده خاطر شود. با فقیران همنشین می‌شد و بدی را با نیکی پاسخ می‌داد.

وی با تاکید بر اینکه صلح امام حسن(ع) اساس اسلام را حفظ کرد، خاطرنشان کرد: از آنجایی که امامان معصوم(ع) حجت خدا بر مردم هستند، فلذا رفتار و گفتارشان نیز حجت است. و بر این اساس، صلح امام حسن(ع) عملی است که از سوی حجت خدا انجام شد، و قطعاً دلایل بسیار مستحکمی داشت، گرچه دیگران آن را ندانند.

حجت الاسلام امیری ادامه داد: شیخ صدوق به سند خود از ابی سعید عقیصا روایت کرده که گفت «وقتی نزد امام حسن(ع) رفتم و به آن حضرت عرض کردم؛ ای فرزند رسول خدا! چرا با این که می دانستی حق با شماست، با معاویه گمراه و ستم‌گر صلح کردی؟!». امام فرمود «ای ابا سعید! آیا من حجت خدا بر خلق او نیستم؟». گفتم؛ چرا! فرمود «پس من اکنون امام و رهبرم، چه قیام کنم و چه نکنم». سپس فرمود «ای ابا سعید! وقتی من از جانب خدای متعال امام هستم، نمی توان مرا در کاری که کرده ام، چه جنگ و چه صلح، تخطئه کرد. اگر چه سرّ کاری را که کرده ام، برای دیگران روشن و آشکار نباشد».

 
3 امتیاز

دیدگاه شما

افزودن نظر



برای نمایش تصویر جدید کلیک کنید.
No Image
No Image No Image No Image

ویژه نامه

دشتستان بندر بوشهر دشتی بندر دیر کنگان
 
No Image No Image